LCROSS’dan (Lunar CRater Observation and Sensing Satellite – tr. Ay Krater Gözlem ve Algılama Uydusu) alınan veriler, 9 Ekim 2009 tarihinde Ay’ın güney kutbundaki sürekli gölgede bulunan Cabeus kraterine doğru gerçekleştirilen çarpışmalar sırasında kalkan toz bulutu arasında su izlerinin bulunduğunu gösteriyor.

Güneş sistemindeki cisimlerin boyutları, birbirlerine oranları küçüklüğümüzden beri okullarda meyveler ve bakliyatgiller başta olmak üzere çeşitli örneklerle anlatılır. Peki gecenin karanlığında çok uzaklardan parıldayan yıldızların renklerinin ve büyüklüklerinin de farkını merak ettiniz mi ? Öyleyse, uydumuz Ay’dan bilinen en büyük çapa sahip VY Canis Majoris yıldızına kadar birçok yıldızın karşılaştırılmış büyüklüklerini aşağıdaki görselde ve videoda incelerseniz, aklınızda bu cisimlerin boyutları ile ilgili bir fikir oluşacaktır.

Güneş Sistemi, içerdiği gezegenleriyle, bu gezegenlerin aylarıyla, diğer gökcisimleri ve ilgi çekici ara kuşaklar barındırmıkta. 4′ü karasal ve 4′ü gaz olmak üzere ve Plüto’nun da cüce gezegen kategorisine alınmasıyla 8 gezegenin ve ana yıldızları olan Güneş’in (büyük görünüyor olabilir, ancak yıldız sınıflandırmasında küçük-sarı bir anakol yıldızı) büyüklüklerini ve birbirlerine olan orantılarını görebilirsiniz. (Uzaklıklar ölçeğe uygun değil, tek bir küçük alana sığdırmak biraz zor olurdu bakmak için…)

Uzaydaki evimiz Dünya’dan uzaklaşmaya başlayalı çok bir zaman geçmedi ancak 50 yıl içerisinde gerçekleştirilen birçok görev ve sefer ile yanıbaşımızdaki Ay ve diğer gezegenler ile ilgili yeni bilgilerimizi kat ve kat çoğalttık. Gelişen teknoloji gönderilen araçların daha kapsamlı ve hızlı olmasını sağlıyor ve edindiğimiz bilgiler de aynı oranda artış göstermekte.

NASA Uzay Mekiği Endeavour, STS-127 uçuşunun yakıt tankı sızıntısı ve kötü hava koşulları nedeniyle 5 defa ertelenmesinin ardından bugün TSİ ile 01:02′de Florida’daki Kennedy Uzay Üssü’nden başarılı bir kalkış gerçekleştirerek Uluslararası Uzay İstasyonu (UUİ) ile kenetlenmek üzere yola çıktı.

Gecenin karanlığında, hava da biraz açıksa eğer, Kuzey yönünüzün hangi tarafta olduğunu bulmanın en kolay ve eğlenceli yoludur Kutup Yıldızı’nı aramak. Karanlıkta yıldızlara bir süre baktığınızda bütün yıldızların gece boyunca onun etrafında döndüklerini görebilirsiniz. Kutup Yıldızı, diğer bir adıyla Polaris uzun süre pozlanan yukarıdaki fotoğrafta göründüğü gibi neredeyse tam ortada duruyor gece boyunca, bu yüzden yerinin sabitliği yönümüzü bulmak için gerçekten günümüzde çok faydalı bir kaynak sayılır, tabii bunu ancak şu sıralar yapabiliyoruz; önümüzdeki bin yıllar içerisinde gökküresi üzerindeki bu konum Dünya’nın devinme (presesyon) hareketi nedeniyle sürekli değişecek, Kuzey Kutup ekseni ancak 26000 yıl kadar sonra tekrar Polaris’i hedeflemiş olacak. Şimdilik bu eksenin işaretlediği yer yeni bir yıldız üzerine düşene kadar Kuzey’i Polaris’in yerini takip ederek bulabiliriz.